Na vier weken mag ik eindelijk weer naar de gynaecoloog. We zitten ongeveer op twaalf weken, dat betekent dus dat de kritieke weken voorbij zijn! Wat waren het weken zeg! Ik heb me nog nooit zo beroerd en moe gevoeld. Zelfs heb ik een paar keer boven de wc gehangen, bah! En nog nooit heb ik zo vaak mijn bed gezien, zucht! Totaal anders dan bij mijn eerste zwangerschap. Telkens riep ik in de afgelopen weken tegen mijn man: “ja maar, zo voelde ik me niet, ik ben zoooo moe” en “zo misselijk was ik tijdens de zwangerschap bij Milan echt niet?”
John ziet veel gelijkenis en toch ook een paar verschillen. Maar goed, dat kan ook liggen aan een andere omgeving en situatie. Ik heb nu de tijd om 24/7 stil te staan bij deze zwangerschap. Bij Milan werkte ik veertig uur, dat is toch anders! Of leed ik bij Milan aan zwangerschapsdementie?
‘Ze’ zeggen altijd dat je je na de twaalf weken beter gaat voelen. Gelukkig is dat bij mij ook het geval. Ik ben nog steeds moe, maar ik kan eindelijk weer lekker eten! Dat is in mijn geval echt geen fabel!!! Koffie kan ik ook weer drinken, dat stond me een paar weken echt tegen!
Weer moet mijn man werken tijdens de afspraak bij de gynaecoloog, heel erg jammer, maar het is niet anders! Mijn vriendin die er de vorige keer ook bij was, neem ik weer mee. Dit soort momenten doe ik toch liever niet in me eentje. Tijdens dit bezoek bespreken we wederom hoe ik me voelde en bespreken we ook dat ik een combinatie-test wil laten uitvoeren. Dat wordt weer bloed laten prikken. Weer een week lang rond lopen met een blauwe plek op mijn arm. Dit keer hoef ik het niet te verbergen, nu mag iedereen het weten.
De echo zelf is weer geweldig! Ik kan al goed het verschil zien tussen de echo van vier weken daarvoor! Alles zie ik vingertjes, beentjes, het is zo bijzonder!
Over vier weken mag ik weer terug, dan kan John eindelijk mee! Weer iets om naar uit te kijken! Zouden we dan weer naar het ‘beebje’ mogen kijken… ik ga er voor duimen :D
Eén tip die ik andere zwangere vrouwen wil geven is, schrijf op wat je belangrijk vindt aan deze periode. De tijd gaat zo snel en ook al doe ik het niet bewust, ik ben toch dingen vergeten. En niet alleen dat ik van mijn vorige zwangerschap dingen ben vergeten. Tijdens deze zwangerschap vergeet ik spontaan dingen. Zoals het doen van boodschappen. Ik moet een boodschappenlijstje maken en deze gelijk in mijn tas stoppen, anders kom ik thuis met tomaten waarvan ik er al genoeg heb liggen of vergeet ik weer de melk, waarvan ik in de winkel zeker wist dat er nog een pak in de koelkast lag… Soms vraag ik me af waar ik met mijn gedachten ben. Laatst stond ik voor de koelkast met een pak wasmiddel om die daarin op te bergen.
Lees meer over Arlette en haar zwangerschap op Curacao
Reacties